сусанна

SUSANNA KARPENKO
Śpiewająca tradycja Ukrainy Lewobrzeżnej – Połtawszczyzna
(Warsztat prowadzony w języku ukraińskim)

Warsztaty mają na celu: udoskonalenie posługiwania się aparatem głosowym przy pomocy kilku wokalnych ćwiczeń, poznanie różnych rodzajów wydobywania dźwięku i spójności tembralnej w śpiewie zespołowym wokalnej tradycji Połtawszczyzny.

Każde zajęcia będą podzielone na dwie części: trening wokalny (kompleksowe ćwiczenia wokalne – oddechowe, artykulacyjne, dynamiczne, rezonacyjne, emocjonalno-skojarzeniowe i inne ), w którym równolegle będą wypracowywane zespołowe brzmienie poszczególnych fragmentów pieśni oraz nauka różnych gatunków pieśni z tego regionu (czas trwania pierwszej i drugiej części będzie ulegał zmianie w zależności od postępów grupy).

Jednym z kluczowych momentów zajęć będzie wspólny śpiew uczestników warsztatów z autentycznymi wykonawcami z Połtawszczyzyny – próba nauki tradycji w sposób naturalny – poprzez naśladowanie melodii, maniery i głosu wykonawców.

 Dla lepszych rezultatów uczestnicy powinni zapoznać się z nagraniami tradycyjnych śpiewów, które otrzymają po zaproszeniu na Szkołę Muzyki Tradycyjnej.

Susanna Karpenko – śpiewaczka, wykładowczyni, kompozytorka, kierownik muzyczny i teatralny, współkieruje zespołem folklorystycznym Bożyczi, członkini znanych ukraińskich zespołów folklorystycznych (Derewo, Wołodar) i innych muzycznych projektów w Europie. Od 2001 roku zajmuje się stylistyką wokalną lewobrzeżnej Ukrainy. Bada folklor muzyczny Karpat, eksperymentuje również z innymi etnicznymi tradycjami wokalnymi – krymskotatarską, serbską, polską, gruzińską i innymi. Studiowała także akademiczną i ludowo-akademiczna manierę śpiewu. Na podstawie różnych wokalnych metod i różnorodnych etnicznych stylistyk wokalnych powstała jej własna metodologia wykładania wokalu.

 

  Без назви-2

JEWHEN JEFREMOW
Tradycja śpiewów środkowego i lewobrzeżnego Polesia
(Warsztat prowadzony w języku ukraińskim)

Głównym tematem zajęć będzie praca nad naturalnym podparciem oddechowym oraz poleską barwą głosu. Zostaną poruszone teoretyczne zasady wibracji głosu, uczestnicy spróbują zrealizować je w praktyce oraz zaznajomią się z metodami śpiewu ozdobnego w tradycyjnej poleskiej muzyce. Cały materiał będzie bazował na prawdziwych obrzędowych i pozaobrzędowych ukraińskich pieśniach, uczestnicy będą mieli możliwość nauczyć się utworów lewobrzeżnego i środkowego Polesia w formie możliwie najbardziej zbliżonej do oryginalnej, ze wszystkimi ich subtelnościami.

Jednym z kluczowych etapów zajęć będzie wspólny śpiew uczestników warsztatów z autentycznymi wykonawcami z Polesia – będzie to próba nauki poprzez naśladowanie ich melodii, stylu i głosu.

Dla lepszych rezultatów uczestnicy powinni zapoznać się z nagraniami tradycyjnych śpiewów, które otrzymają po zaproszeniu na Szkołę Muzyki Tradycyjnej.

Jewhen Jefremow etnomuzykolog, śpiewak, założyciel i kierownik zespołu “Drewo”, który zapoczątkował na Ukrainie “nurt autentyczny”. Pracuje jako profesor w Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy, uczestniczy w licznych międzynarodowych festiwalach i forach muzyki tradycyjnej, prowadzi warsztaty tradycyjnego śpiewu w USA oraz Polsce i innych krajach Europy. Od lat 70. bada pieśni ludowe Ukrainy i Europy Wschodniej. Organizuje i przewodzi folklorystycznym ekspedycjom po Ukrainie. Największą część jego dorobku naukowego jest związana z ukraińskim Polesiem, szczególnie Polesiem Kijowskim.

 

12019979_889690651080582_2405710412869791369_n

 

MICHAŁ MAZIARZ
Muzyka taneczna Centralnej Polski – warsztaty instrumentalne

Wymagany własny instrument.
(Warsztat prowadzony w języku polskim)

Muzyka tradycyjna poszczególnych regionów Polski jest bardzo zróżnicowana – zarówno pod względem repertuarowym, jak i instrumentalnym. Celem warsztatów będzie poznanie charakteru muzyki wiejskiej z Polski Centralnej. Repertuar warsztatów stanowić będą przede wszystkim melodie dwu- i trójmiarowe (m.in. polki, mazurki, powiślaki) z Kielecczyzny, Radomszczyzny i Powiśla, choć pojawią się także pojedyncze melodie z innych regionów.

Nauka polegać będzie nie tylko na opanowywaniu konkretnego repertuaru, ale także charakterystycznej dla niego rytmiki i dynamiki. Zwrócimy uwagę na typowe dla muzyki polskiej tempo rubato i wariantowość melodii. Wspólnie zagłębimy się także w lokalny kontekst muzyki tradycyjnej i jej społeczny wymiar – pojawią się opowieści o dawnych weselach, stare muzykanckie zdjęcia i nagrania archiwalne dawnych kapel.

Uczestnicy warsztatów nie muszą znać nut ­- nauka odbywać się będzie w tradycyjnym stylu, czyli ze słuchu. Jedyne wymogi to: posiadanie własnego instrumentu typowego dla Kielecczyzny (skrzypiec, klarnetu, trąbki, saksofonu, akordeonu) oraz umiejętność jego obsługi.

Uczestnicy warsztatów dążyć będą do stworzenia małych kapel instrumentalnych, które będą w stanie zagrać kilka melodii do tańca podczas wieczornej zabawy.

Michał Maziarz – skrzypek, animator wydarzeń związanych z polską muzyką tradycyjną. Przez kilka lat uczył się u wybitnego skrzypka Jana Gacy z Przystałowic Małych (Radomszczyzna). Obecnie głównym obszarem jego zainteresowań jest Kielecczyzna, z której pochodzi, a także kieleckie Powiśle. Muzykę z tego regionu wykonuje wraz z kapelą Tęgie Chłopy. Tradycyjny repertuar poznaje od starszych muzykantów – m.in. klarnecisty Stanisława Witkowskiego z Opatowa i skrzypka Jana Ogonowskiego z Glinian, a także z nagrań archiwalnych. Jest pomysłodawcą i organizatorem Taboru Kieleckiego w Sędku – tygodniowej szkoły muzyki tradycyjnej Kielecczyzny. Uczestniczył i współorganizował rozmaite projekty edukacyjne i animacyjne (m.in. ze Stowarzyszeniem Tratwa, Fundacją Wszystkie Mazurki Świata, Stowarzyszeniem Dom Tańca). Jest prezesem stowarzyszenia To.pole z Krakowa, które organizuje warsztaty muzyki tradycyjnej i zabawy taneczne z muzyką żywo. W ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2014 zgłębiał i dokumentował muzykę Kielecczyzny w bezpośrednim przekazie od muzykantów starszego pokolenia.